Ang Pagkatao ng Reyna 👑
Ako si Jubelita, ang batang bading o beki na kilala bilang Aacla, Lilet, o Vaklita
Bakit ba tayo magpapaplastik pa at magbabalat-kayo sa mundong ibabaw? Alam naman ng buong baryo na ang isang tulad ko ay bansot, pandak na maliit, payat na parang tingting, at hinding-hindi ipinanganak na may mukhang pang-beauty queen o pang-artista! Mainit ang simoy ng hangin sa loob ng kwarto ko, hulas ang pawis na dumadaloy sa aking batok, at aba’y mabigat ang paghingang nag-iiwan ng malalim (at sadyang makasalanan) na bakas sa katahimikan! Hindi ito kwento ng kathang-isip o teleserye sa hapon na pampamilya lang; ito ang tunay, hilaw, implicit, explicit, at walang-preno hanggang-bituka na salaysay ng aking paggising bilang isang batang bading—ako si Jubelita, o mas kilala ng mga maritess at mga katsipan bilang si Aacla, Lilet, o Vaklita—na sadyang uhaw, malandi, at lumalaban sa mundong puno ng tukso, masasarap na gulo, at matinding pagnanasa sa mga barakong lalaki.
Paano nga ba napagbibigyan at nakakatikim ang isang bansot at payat na tulad ko? Simple lang ang formula: laging nakaposisyon at nakaabang sa kanto, sa labas ng bahay, sa tawiran, o kahit saan sumulpot ang mga pinagpapantasyahan at pinagnanasaan kong macho. Wala akong ganda para i-flex, kaya ang puhunan ko ay ang malanding titig, walang prenong dila, at ang pambihirang sarap ng aking bibig, bunganga, at lalamunan na siyang tunay na nagpapaligaya at nagpapalindol sa mga barako! Hindi ako nagpakahinhin o nagpakatorpe; hinayaan kong manghuli ang mata, kumapit ang kamay, at isuko ang buong sistema sa mga barakong pinagpapantasyahan ko nang palihim noon. Dahil sa dila at sa kalandian ko, naranasan at napagbigyan akong pakinggan, patingnan, mahipo, mahimas, mahawakan, at paglaruan ang mga maskuladong katawan nila. Hindi lang 'yun—humarap ako sa matinding tukso kung saan naging pala-desisyon ang bibig ko na maisubo, mahimod, at matikman ang tigas at kahabaan ng mga tarugo nila, pati na ang paglunok sa malapot, maalat-alat, at nag-uumapaw na amoy, lasa, at dami ng mainit nilang tamod habang pinagsawaan ako hanggang umabot sa langit ang dulo ng mga daliri ko!
Mula sa madilim at madamong sulok ng mga kabundukan at gubat kung saan ang mga yabag ay may dalang kakaibang init, lagkit, at amoy-lalaki, hanggang sa mga tagpong walang pasubali sa ilalim ng mababang bubong at nanginginig na kisame ng aking mundo—bawat galaw, bawat yakap, at bawat ungol ay nakatatak sa aking balat, kaluluwa, at sa bawat masasarap at basang alaala ng kaligayahan!
Ang mga Mukha ng Tukso at Karanasan (Mga Barako at Machopapa ng Kalandian Ko)
- Ang Unang Silakbo sa Lilim ng Kahoy: Hello, sino ba ang makakalimot sa unang tikim? Narito ang isang lalaking may matipunong katawan, laging nakabilad sa araw ang balat na may natural na kinang ng pawis, at may ngiting may halong mapanuksong hamon habang ewan ko ba kung bakit sadyang bahagyang nakabukas ang zipper ng suot niyang de-kampanang pantalon! Sa pamamagitan ng pag-abang ko sa daanan at pag-imbita sa madilim na sulok, ayun—sinunggaban niya ako ng yakap. Doon ko hinawakan at naramdaman ang paglobo ng sa kanya, ibinaba ang kamay para salatin ang buong kahabaan ng tarugo niya, at bago pa man matapos ang hininga ko ay isinubo ko nang buong diin habang ginagamit ko ang magaling kong dila para himodin ang init nito hanggang sa lumabas ang napakaraming tamod na pinagsaloan at nilunok ko. Madiin, walang takot, basang-basa sa pawis, at punong-puno ng malikot na lakas ng kabataan. Syet, napa-isip at napa-ungol tuloy ako bigla sa sarap!
- Ang Mainit na Tagpo sa Harap ng Salamin: Sa loob ng singaw ng bakal at amoy ng bagong-buhos na pawis sa gym, naroon ang isang lalaking may itim na sumbrero at mga palamuting tinta sa dibdib at braso—mga bituin at rosas daw pero ekis sa malinis na isip dahil sa laki ng katawan! Paano ko napagbigyan kahit hindi ako kagandahan? Inaabangan ko siya sa labas ng gym, nagpapaturo kunwari kung paano magbuhat ng mabigat, hanggang sa siya na mismo ang pumulupot sa likod ko at nagdikit ang mga katawan namin habang nakatingin sa salamin. Habang mahigpit ang hawak ko sa matigas niyang baywang at hinahaplos ang naglalakihang mga kalamnan, lumuhod ako sa harap niya para mahimas, mahawakan, at mapaglaruan ang mabigat niyang alaga. Paulit-ulit ko itong isinubo, pinaglaruan ng dila, hinimod ang bawat patak, at pinatikim ang init at galing ng lalamunan ko bago ibinuhos ang malapot na tamod sa mukha at labi ko. Ang bawat galaw niya ay kalkulado, mabigat, at nagniningas sa bawat pagdikit ng balat na para bang sinasabing, "Kaya mo ba 'to, Inday?" Aba, sinubukan ko nang may kasamang hagod at pumasa naman tayo nang may kasamang malalalim na hininga!
- Ang Matipunong Yakap sa Tuktok ng Bundok: May mga gabing ang lamig ng hangin sa matataas na damuhan ay walang laban dahil pinapawi ito ng napakainit na paglapat ng kanyang dibdib, braso, at ng matigas niyang katawan. Isang mukhang pamilyar sa init ng araw, may hawak na tikas ng katawan na nagpapakita ng naglalakihang ugat at kapangyarihan sa bawat pagkilos—eh di ba nga, nakakalusaw ng panga at ng tuhod? Nangungulit akong sumama sa pag-akyat hanggang sa abutin kami ng gabi sa damuhan; doon na naganap ang puspusang dikitan kung saan hinayaan kong basain ng pawis niya ang mukha ko habang pinatutunayan kong kahit pandak at payat ako, walang tatalo sa sarap ng dila ko. Dito ko hinubad ang lahat, hinaplos ang mahabang tarugo niya hanggang sa manginig siya, isinubo ito nang buong-puso at nilasap ang amoy at malapot na tamod na pumuno sa buong bibig ko habang pikit-mata at walang habas sa gitna ng kalikasan at malayang kalandian.
Bakit Dito Umiikot ang Mundo Ko?
Dahil ang tunay na kwento ko ay hindi nagtatago sa malinis at nagpapakabait na salita! Kahit bansot at hindi kagandahan ang mukha ko, ang mahalaga ay nasa bibig at dila ko ang kapangyarihang magpaligaya. Ito ay nasa pagitan ng aking mga hiningang naputol, napilitang pigilin, at kalaunan ay napalitan ng malalaswang ungol habang may isinisubong matigas at mainit, sa lagitik ng lumang kama sa gitna ng malalim na gabi, sa haplos ng magaspang at may kapangyarihang palad ng barako sa aking sensitibong balat, at sa matamis, malapot, at nag-uumapaw na lasa ng tamod sa bawat kasamang nag-iwan ng marka, likido, at alaala sa aking katawan, isipan, at pati na sa aking mga basang panaginip.
Walang filter. Walang bawas. Purong alab ng malibog, nag-iinit, at masayang katawan at damdamin ko ito. Kung bet mo ang masisikip na tagpo, basang tagaktak na pawis, at walang prenong kwentuhan ng mga kargadong barako sa kanto at labas ng bahay, aba, maghanda ka na dahil bagong simula pa lang ito ng kalandian at mga pasabog natin dito sa Jubelita!
🌸 Jubelita, Ang Batang Accla Vaklita
Comments
Post a Comment